โชดดีจังค่ะที่ได้อ่านวิธีคิดตัดสินใจแบบพุทธ  เพราะว่าเพิ่งจะเกิดกับตัวเองไปเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมานี้เองค่ะ 

เรื่องก็มีอยู่ว่า  ใกล้ถึงฤดูกาลของการเบิกเงินโครงการวิจัยจากงบประมาณแผ่นดินปี 49 แล้วและการส่งรายงานความก้าวหน้าของโครงการวิจัยด้วย  แต่รายงานที่นักวิจัยส่งมานั้นงานวิจัยไม่ได้ตรวจสอบอย่างจริงจังและก็ไม่สามารถช่วยนักวิจัยแก้ปัญหาในส่วนของเนื้องานได้เลย (ข้าน้อยมี(นา)จังกึมไร่ความสามารถจริง ๆ)  ก็เลยคิดวิธีที่จะให้นักวิจัยมานำเสนอรายงานความก้าวหน้าด้วยตนเองและจัดหาผู้ทรงคุณวุฒิเก่ง ๆ มาช่วยนักวิจัย  แต่โครงการนี้ไม่มีอยู่ในแผน  ไม่รู้ว่าเสนอไปแล้วจะมีเงินทำหรือเปล่า   และถ้าถูกถามว่าจะไปทำไมและจะได้ผลอะไร  ก็เลยนั่งแจงเป็นตารางถึงผลดีของการจัดงานและผลเสียของการไม่จัดงานและตั้งคำถามที่คิดว่าจะต้องถูกถามและเขียนเป็นคำตอบไว้ด้วย    แต่ก็ไม่รู้ว่าที่ทำไปนั้นถูกหรือไม่ถูก  จนมาได้อ่านblog ของอาจารย์นี่แหละค่ะ  รู้สึกประทับใจมากและมีกำลังใจที่จะทำงานให้มหาวิทยาลัยต่อไปค่ะ 

ปล.งานที่หนูคิดไว้ได้นำเสนอ อ.เสมอและอ.วิบูลย์แล้ว  ผ่านฉลุยค่ะ  และ อ.เสมอยังรับปากที่จะหาเงินให้ด้วยค่ะ (งานจะจัดในวันที่  28  เม.ย. 49 นี้ค่ะ)