นับว่าเป็นโจทย์ที่ไม่ง่ายเลย เพราะเราเป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งของระบบสุขภาพ และแม้แต่ในพื้นที่ ที่อยู่ในความดูแลของเราเองก็ตามแต่ สำหรับการจะช่วยให้แต่ละคนให้พ้นจากกับดักของความยากจน(poverty trap)นั้นก่อนอื่นคงต้องเริ่มที่องค์ความรู้หรือ ปัญญาทั้งในระดับของเรา(ผู้ที่จะไปช่วยเขา) และตัวของผู้ถูกช่วย อาจโดยอาศัย อริยัจ4 คือ ทุกข์ สมุทัย นิโรจน์ มรรค คือก่อนอื่นต้องค้นหา ตัวปัญหาคือความยากจนว่าเขาขาดอะไร มาก น้อยเพียงไรรวมผลกระทบที่เกี่ยวเนื่องกับสุขภาพ จากนั้นค่อยหาสาเหตุของปัญหา แนวทางแก้ปัญหา ซึ่งหากมองอีกมุมหนึ่งก็คงต้อง ดูแลตั้งแต่ก่อนตั้งครรภ์ การดูแลช่วงตั้งครรภ์ ขณะคลอด หลังคลอด วัยเรียน ว่าแต่ละช่วงเราจะเข้าไปมีบทบาทได้มาก น้อยเพียงใด ระดับไหน ซึ่งทั้งหมดนี้สิ่งที่ต้องการอย่างมากคือ องค์ความรู้ และวิธีสื่อสารไปถึงผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง และสร้างความตระหนักถึงความสำคัญ ซึ่งเราคงต้องอาศัยพรหมวิหารธรรม คือ เมตตา กรุณา มุฑิตา อุเบกขา(สุดท้ายเ ท่าไหร่ ก็เท่านั้น)