สวัสดีค่ะน้องเรย์

เขียนได้ละเอียดมากค่ะ เหตุการณ์ครั้งนั้น(พี่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์เพราะพี่มาทำงานที่พะโต๊ะแล้ว) ครอบครัวพี่ที่อยู่ปะทิวก็เจอเหมือนกัน แต่รอดมาได้ แม่พาลูกๆหลานๆหอบกันไปอยู่ใต้ถุนอาคารปูนของรร.ปะทิววิทยา ครั้งนั้นไม่มีอาคารปูนหลังนั้นก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น การกระทำของธรรมชาติไม้ได้โหดร้ายกับครอบครัวเรา แต่การกระทำของมนุษย์ซิ โหดร้ายนักค่ะ

คิดถึงน้องเรย์เสมอๆค่ะ