อืม คนเราชอบคิดว่า การเรียนรู้จะเกิดเพียงในสถานะการที่ถูกสร้างขึ้น เช่น ในห้องเรียน ในห้องทดลอง ใน Case study แต่ขาดการมอง องค์ความรู้ที่เกิดขึ้นจริง ปัญหาที่เกิดขึ้นจริง ง่ายมากที่จะทำอย่างคนอื่น ตามตำราว่ามา แต่ไม่เกิดปัญญาที่แท้จริง จนกว่าจะลงมือทำเอง ลงมือแก้ปัญหาเอง

เช่น

        อย่างงานที่หนูได้รับมอบหมาย ต้องหาสภาวะที่เหมาะสม ที่จะตรวจวิเคราะห์สารชนิดหนึ่งที่มีในพืชสมุนไพรหรือสารสกัด โดยใช้เครื่องมือพิเศษที่เรียกว่า HPLC ตอนนั้นผลที่ออกมา ไม่สอดรับกับสมมุติฐาน หนูหาอย่างไร วิเคราะห์ผลอย่างไร ก็หาไม่เจอ หาเอกสารอ้างอิงอย่างไร ก็ไม่สามารถ อธิบายปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นได้ เพราะมันแยกยังไงก็แยกไม่ได้ จนปัญญา

รู้สึกเครียดและกังวลขึ้นมาจน วันนั้นต้องวางมือปิดเครื่องแล้วกลับบ้าน กลับไปนอนให้สบายทำใจให้สบาย วันรุ่งขึ้นมาเริ่มต้นใหม่ เป็นความน่าทึ่งของใจสบาย

เพราะแท้ที่จริงแล้วปัญหา มันไม่ได้อยู่ที่ข้อมูล แต่ปัญหา มันคือ ใช้ตัวทำละลายผิดชนิด ผลที่เกิดขึ้น จึงไม่สามารถอ่านค่าได้ พอเปิดใจยอมรับข้อบกพร่องที่เกิดขึ้น ไม่มีอคติ ไม่เพ่งโทษตนเอง ไม่เพ่งโทษผู้อื่น การแก้ไข และทดลองทำตามปัญญาที่ปรากฏ ผลการวิเคราะห์ ก็ออกมาได้อย่างงดงาม

หนูไม่รู้ว่าสิ่งเหล่านี้เรียกว่าอะไรเจ้าค่ะ

แต่การทำใจให้สบาย ยอมรับข้อบกพร่องของตนเอง ทดลองลงมือแก้ไขปัญหา ปรับปรุง ผลสัมฤทธิ์ก็บังเกิด

ขอบพระคุณที่ให้โอกาสแลกเปลี่ยนเจ้าค่ะ