น้ำตาฟ้า หลั่งมา เป็นสายฝน

น้ำตาคน หล่นปน กับความเศร้า

ความรักแท้ แพ้เงิน จึงเมินเรา

จงปล่อยเขา อย่ายึดไว้ ให้เจ็บใจ

เจ็บ เหน็บหนาว ให้พอ แล้วเดินต่อเมื่อวันใหม่