ใครๆก็ดูจะชอบความสะดวกสบาย

ตัวเองก็ชอบ แต่บางครั้งสบายแล้วทุกข์ก็ไม่รู้จะร้องเพลงอะไร

ชอบอ่านในคอมเพราะมันขยายตัวหนังสือได้ หนังสืออ่านก็ดี แต่ขยายไม่ได้

เดี๋ยวนี้น้ำเยอะเนื้อน้อย กว่าจะจับประเด็นได้ท่านทั้งหลายก็เติมรสชาติ เติมน้ำให้หลงว่ายนาน

ไอ้เรามันด้อยปัญญา กว่าจะรู้ตัวจับประเด็นได้ว่าท่านพูดถึงอะไร ก็อ่านจบเล่มแล้ว ก็เบื่อๆ สู้หาอ่านไอ้ที่อยากรู้ อยากเอาไปใช้ในเน็ตจะดีกว่า เอาเนื้อๆหน่อยเวลาน้อย เสียอย่างเดียวในเน็ตเอาไปแอบอ้างไม่ได้ ท่านผู้รู้ท่านไม่ยอมรับ

งานที่อุตส่าห์ตั้งอกตั้งใจทำมา ทดลองแล้วทดลองอีก ไม่รู้กี่รอบ ผู้รู้ท่านอ่านแล้วท่านก็ว่าใครรับรองนี่ แล้วคิดเองไม่หาอ้างอิงใครเลยหรือ

 อ้าว...ก็ไม่ได้ลอกใครนี่คะ ตอบทันควัน ท่านก็ว่าไม่ได้ ๆๆๆๆ ต้องไปหามาว่ามีใครเขาคิดมาก่อนแล้วบ้าง เอาเขามาอ้าง โฮ..เราอ่านแทบตาแฉะก็ไม่เห็นใครเขาเขียนให้อ้างอิง นี่นะเบื่ออัตตาตัวเองก็หนาพอยังมาเจออัตตาระดับประเทศอีก ก็อย่าไปยุ่งกับมันเลย ทำไปเขียนไป บันทึกไป จะขวบปีแล้วดูท่าจะล้มเหลวเพราะไอ้ที่คิดเองนี่เขาบอกว่าดี สร้างสรรค์ดี ไม่เหมือนใคร ยังไม่มีใครทำนะ แต่อยากให้หาอ่านจากต่างประเทศ นี่ซิความรู้เราแค่หางอึ่งก็ไม่เทียบ ให้หาอ่านจากต่างประเทศมีแน่ อ้างไปเลย แล้วเมื่อไหร่เราจะแปลเสร็จ ยุ่งยากนักก็วางมันเสียเลย ใครจะพิสูจน์ไม่พิสูจน์ก็เรื่องของเขา เรื่องของเราคือทำ ทำอย่าให้เดือดร้อนใคร ทำให้คนอื่นสุข ทำให้ใจสบาย ออกจะดูเห็นแก่ตัว แต่ก็ต้องเห็นหละ....ว่าให้ใจสบาย กายสบาย แข็งแรงจะได้ช่วยคนอื่นแบบไม่ทุเรศ

ขอบคุณค่ะ