อรุณสวัสดิ์ครับ คุณpra-artit kiss prajan

แหม! นามปากกานี้พอนึกภาพแล้ว สงสารพระจันทร์ผู้อ่อนหวานนุ่มนวล คงจะละลายไปเลยมั้งครับ ด้วยความร้อนแรงแผดกล้าของพระอาทิตย์....

เข้าเรื่องแล้วครับ

ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ ที่ได้พบกับสะเลเตตัวจริงแล้ว

สะเลเตเป็นพืชตระกูลขิงข่า หาได้ยืนต้นเฉกเช่นกาสะลองไม่ ดอกไม้นี้เป็นที่รู้จักและคุ้นเคยในแถบถิ่นภาคพื้นอีสาน ในนามของไม้ดอกสีขาวมักจะมีติดตระกล้าหมากคุณย่า คุณยายไปวัดบ่อยๆ 

นอกจากนั้นด้วยความที่มีกลิ่นหอมเย็นเย้ายวนใจ ผสมกับบรรยากาศยามคำคืนที่หนาวเย็นหนุ่มสาวชาวอีสานนั่งพูดคุยเกี้ยวพาราสีไป มีกลิ่นหอมจากสะเลเตริมรั้วโชยมา ก็จะถูกหยิบยกมาแล้วก็พรรณาเปรียบเปรยถึงสาวเจ้า อะไรทำนองนั้น 

ซึ่งผมเองก็ไม่ทราบจะอธิบายลักษณะกลิ่นหอมนี้อย่างไรให้ใกล้เคียงที่สุด เพราะกลิ่นสะเลเตมีเอกลักษณ์ของตัวเองพอสมควร อธิบายยากนะ พอผมอ่านความคิดเห็นของคุณpra-artit kiss prajan แล้ว ผมต้องเดินไปที่กอสะเลเตข้างบ้านเพื่อจะหาคำอธิบาย  พอดีเหลือดอกสุดท้ายที่ยังไม่ทันโรย ดมแล้วดมอีก ได้ข้อสรุปว่า ก็มีส่วนคล้ายกับกลิ่นจำปีนะครับแต่ไม่ถึงกับใช่ทีเดียว คือไม่แรงขนาดนั้น  ยังมีผสมๆมาทางดอกมะลิ หรือดอกโมก ด้วยประมาณนี้แหละครับ แต่สรุปว่าหอมๆเย็นๆลึกๆ เข้าท่าทีเดียวเลยครับ  หวังว่าพออ่านแล้วคงพอจะได้กลิ่นติดจมูกบ้างนะครับ

สวัสดีครับ