กลั่นออกมาให้หมด....พรั่งพรูผ่านบทกลอน....เสียงเพลง..กวี..และน้ำตา...จะช่วยชโลมใจ...สักพักสิ่งดีๆจะเข้ามาเอง....ในฐานะมีประสบการณ์ชีวิตมากกว่า....แต่ความเจ็บปวดเฉกเช่นนี้...อาจจะต้องให้เวลาให้มันกลืนกิน....ขอให้ใช้สติใคร่ครวญถึง...รักแท้...ที่บริสุทธิ์คือ...รักของพ่อ...แม่..พี่ๆ...และน้องและรักตัวเองเชื่อเถอะสิ่งดีๆจะตามมาเร็วๆนี้ล่ะ...ขอแสดงความคิดเห็น