ร้อยเรียงลักษณ์สลักลง ณ ตรงนี้

เป็นกวีลีลาพาทีอ้อน

บรรจงแต่งเติมแล้วแก้วอรชร

เป็นบทกลอนฝากถึงครูผู้ชี้ทาง

ครูสว่าง ไชยสงค์ ผู้คงมั่น

ครูของฉันคนนี้ที่ไกลห่าง

จากดวงจิตศิษย์คนนี้ที่ไม่จาง

ครูชี้ทางวางแผนให้ไม่เคยลืม...

ขอฝากบทกวีนี้ไปถึงครูสว่าง ไชยสงค์ด้วยนะคะ อยากบอกอาจารย์ว่า...

ลูกศิษย์คนนี้พยายามติดต่อกับอาจารย์ตลอดนะคะ ถ้าอยากรู้ว่าหนูเป็นใคร

ให้ไปเปิดเมลล์ของอาจารย์ดูนะคะ...

หนูอาจจะเป็นคนที่อาจารย์คาดถึงก็ได้ค่ะ

ท้ายที่สุดนี้ อยากบอกอาจารย์ว่า ลูกศิษย์คนนี้ได้ดีเพราะคำของอาจารย์ ถึงแม้ในอดีต

จะผิดไปบ้าง แต่วันนี้ หนูก็สามารถผ่านทุกอย่างมาได้ด้วยดีนะคะ

ด้วยจิตคารวะยิ่ง...

....ลูกข้าวนึ่ง...