เข้ามาอ่านแล้วทำให้มองย้อนกลับมาหาตัวเอง และเห็นตัวเองมากขึ้นเนื่องด้วยบางครั้งก็สับสนกับสิ่งที่เป็นอยู่ แต่พออ่านแล้วก็เกิดกำลังใจ เกิดความรู้สึกตื่นขึ้นมาค่ะ โดยเฉพาะที่คุณsunny บอกว่า

"1. ถ้าเขากับเราไม่มีเวรกรรมอะไรต่อกันมาก่อน แต่การที่เราได้ดูแลเขาอย่างดี ได้มอบความรักให้เขาอย่างดี และร่วมทุกข์ร่วมสุขไปกับเขาด้วยใจที่แท้จริง เราก็ได้สร้างบุญกุศลอันใหญ่หลวงแล้วสำหรับชีวิตคนคนหนึ่งที่กำลังทุกข์หนัก และกำลังจะตาย

2.ถ้าเรามีเวรและกรรมกับเขามาก่อน เราก็ได้ชดใช้เขาแล้วอย่างเต็มที่ เพราะเราได้ชดใช้เขาด้วยหัวใจ ด้วยความรัก ด้วยความเมตตา และด้วยความเต็มใจ "

"ความรักที่แท้คือการให้โดยปราศจากเงื่อนให้  ให้โดยไม่หวังผลตอบแทนใดๆ และอาจจะมีความหวังเพียงประการเดียวเท่านั้นว่า  ขอให้คนที่เรารักมีความสุข  รักที่แท้ย่อมต้องมีความเมตตาต่อกัน  มีความเข้าใจกัน  เห็นคุณค่าในกันและกัน  และไม่สร้างทุกข์ให้แก่กัน ทั้งกาย วาจา ใจ"

นั่นสินะคะ บางครั้งความมืดในจิตใจก็ทำให้เราลืมความสวยงามที่เป็นแก่นของความรักไปซะสนิท

ขอบคุณมากค่ะ