ขอเล่าเรื่องตัวเองหน่อยครับ เวลาไปประชุมสัมมนาที่ใหนผมชอบนั่งข้างหน้าครับ เพราะ
1. ไม่ต้องไปคุยกับใคร และ ไม่มีเสียงคุยรบกวน (มีสมาธิในการฟัง)
2. ได้สัมผัสกับวิทยากรอย่างเต็มที่ครับ (ทั้งน้ำเสียง สีหน้า อารมณ์ ความรู้สึก)
3. หากสงสัยก็ถามได้เลยครับ
(คลิ้ก) ภาพการนั่งข้างหน้าของผม
และการนั่งข้างหน้าของผม ผมต้องเบื่อหน่ายกับเสียงนกเสียงกาครับ ประเภทเสียงกระแนะกระแหน พูดจาเสียดสี ในทำนองว่า ต้องการเป็นจุดเด่นบ้าง ทำเป็นขยันขันแข็งบ้าง ต้องการเอาหน้าเอาตาบ้าง ต้องการสร้างภาพบ้าง
ไม่นั่งหน้า ยังมาว่าให้น่าเบื่ออีกครับ