ขอเล่าเรื่องตัวเองหน่อยครับ   เวลาไปประชุมสัมมนาที่ใหนผมชอบนั่งข้างหน้าครับ เพราะ

       1. ไม่ต้องไปคุยกับใคร และ ไม่มีเสียงคุยรบกวน (มีสมาธิในการฟัง)

       2. ได้สัมผัสกับวิทยากรอย่างเต็มที่ครับ (ทั้งน้ำเสียง สีหน้า อารมณ์ ความรู้สึก)

       3. หากสงสัยก็ถามได้เลยครับ

                        (คลิ้ก) ภาพการนั่งข้างหน้าของผม  

       และการนั่งข้างหน้าของผม ผมต้องเบื่อหน่ายกับเสียงนกเสียงกาครับ  ประเภทเสียงกระแนะกระแหน  พูดจาเสียดสี  ในทำนองว่า  ต้องการเป็นจุดเด่นบ้าง   ทำเป็นขยันขันแข็งบ้าง    ต้องการเอาหน้าเอาตาบ้าง   ต้องการสร้างภาพบ้าง

        ไม่นั่งหน้า  ยังมาว่าให้น่าเบื่ออีกครับ