สวัสดีค่ะคุณธนิวรรณ

เข้าใจความรู้สึกของคุณค่ะ สำหรับหัวอกของผู้เป็นแม่ คงจะมีความทุกข์มาก ก่อนอื่นขอให้กำลังใจคุณแม่รายนี้ค่ะ ขอให้มีสติและเข้มแข็ง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็เป็นลูกเราค่ะ แต่แม่ต้องอดทน ให้ความรักความเข้าใจกับลูก ยอมรับในสิ่งที่เขาเป็นค่ะ หาโอกาสในการสื่อสารกับเขา เรารักเขาอย่างไร ก็สามารถที่จะบอกกับลูกสาวได้เลย เชื่อว่า เขาคงเข้าใจความรักของคุณแม่อยู่แล้วค่ะ