จิตของเรามันก็เหมือนลิง ความคิดของคนเรามันก็เหมือนลิงเนี่ยแหละ

เคยเห็นลิงอยู่นิ่ง ๆ มั๊ย ลิงมันจะอยู่นิ่ง ๆ คือ ไม่หลับก็ "ตาย..."

ถ้าเรายังไม่ตาย ความคิดมันก็วิ่งไป วิ่งมาอย่างเนี๊ยะแหละ

คนไม่เข้าใจก็ไปข่มจิต ฝืนใจไว้ให้มันไม่วิ่ง

มันหยุดได้พักหนึ่ง พอออกจากสมาธิ ก็เหมือนยกก้อนหินที่ทับหญ้าออก หญ้ามันก็ฟื้น ความคิดมันก็วิ่งอีก...

ต้องหัดให้มันวิ่งอยู่ในขอบ ในเขต

เวลาทำงานก็ให้มันวิ่งวนอยู่ในงาน

เวลาพิจารณากาย ก็ให้มันวิ่งอยู่ในการพิจารณากาย

เวลาจะทำอะไรก็ให้เจ้า "จิตลิง" มันวิ่งพล่านอยู่ในนั้น

ไม่ใช่ "ซื่อ เซื่อง ซึม" เก๊กสมาธิ อยู่...