เวลาเดินทาง  เวลาเหนื่อยล้า  เวลาอยากพักจากสรรพสิ่ง..มักชอบมองข้างทาง ..มองทิวทัศน์ข้างนอก..มองทอดตาไปเรื่อยๆและพบว่าในความแตกต่างของภูมิทัศน์จะมีดอกหญ้าหลากหลายชนิดขึ้นแซมในพื้นที่ต่างๆเสมอ ไม่ว่าพื้นที่นั้นจะเป็นอย่างไรก็ตาม ดอกหญ้าจะชูช่อ  ระบัดใบอย่างไม่เกรงกลัวหรืองอนง้อต่อสิ่งใด ไม่ว่าจะมีผู้พบเห็นหรือไม่  จะมีผู้ดูแล ชื่นชมเพียงใด..ดอกหญ้า..ดูแลตัวเองได้เสมอ  สิ่งที่ดอกหญ้ามอบให้กับทุกคนคือ ในความบอบบาง งดงาม  มีความเข้มแข็ง   อดทน  ทระนง และไม่ว่าจะมีชีวิตที่สั้นเพียงใดก็ยังทำหน้าที่ของตนอย่างครบถ้วน  ดังนั้น " ดอกหญ้าใช่เป็นเพียง..แค่ดอกหญ้า แต่เป็นการสอนว่า..เมื่อใดที่ยังมีชีวิตจงทำหน้าที่ให้ดีที่สุด "