สวัสดีค่ะ...คุณ "หนานเกียรติ"

เย้ๆๆๆ เฌวาไปโรงเรียนแล้ว...ส่วนมากเท่าที่รับทราบและรับรู้มาเด็ก ๆ เขาจะติดพ่อ แม่ ยาย และคนใกล้ชิดที่เลี้ยงดูเขา...ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติที่เกิดจากความเคยชิน ความใกล้ชิด และความผูกพัน พอต้องแยกห่างเด็กมักจะร้องไห้เป็นธรรมดา...ไปเจอสิ่งแวดล้อมแปลกใหม่ ไปอยู่กับคนที่ไม่รู้จัก....อย่าว่าแต่เด็กเลยค่ะ ผู้ใหญ่อย่างเราจากคนรัก ห่างกันหน่อยก็ร้องไห้แล้ว...ยิ่งเป็นเด็กเล็ก ๆ ด้วยแล้ว...ทุกอย่างต้องการการปรับตัวค่ะ...สักพักก็ดีขึ้นเองค่ะ...เคยฟังพ่อแม่เ็ด็กอนุบาล บอกว่าต้องคอยชะแว๊บงาน ไปแอบดูลูกที่โรงเรียน เพราะเป็นห่วงสงสารลูกดูว่าลูกอยู่อย่างไร ร้องไห้ใหม...ฟังดูแล้วทุกข์นะคะ...มีลูกสักคนเป็นห่วงสารพัด...ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ทั้งคุณยาย คุณพ่อ คุณแม่ และน้องเฌวานะคะ...เดี๋ยวก็ชินค่ะ...ให้เขาได้รู้จักกับเพื่อน ๆ ได้ทำกิจกรรมสนุก ๆ เดี๋ยวก็จะบอกว่า..."ยายกลับบ้านไปก่อน เฌวาเดินกลับเองได้ไม่ต้องห่วง"...อิๆๆๆ แต่ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะคะ