NidNoi เขียนนั่นแหละดีแล้ว อย่างน้อยก็เป็นการสะท้อนมุมมองจากคน sero ที่เขียนถึงคน sero ด้วยกัน แม้ว่าเหตุผลจะไม่แตกต่างกันมากนัก แต่ก็เป็นเหตุผลเฉพาะของคน sero

ในมุมมองของพี่ ถือว่า sero โชคดีที่ได้ blogger มือดีอย่างหนู NidNoi การเขียนบล็อกเป็นได้ทั้งพรสวรรค์และพรแสวง กล่าวคือ พรสวรรค์เป็นเรื่องของความสามารถเฉพาะตัวที่เรามักจะทำอะไรในบางเรื่องได้ดีหรือค่อนข้างดี โดยไม่ต้องใช้ความพยายามมากนัก ในขณะที่พรแสวงเป็นเรื่องของความสามารถที่เราขวนขวายหามาโดยได้จากการทำ ทำ ทำ แล้วก็ทำ ทำซ้ำจะเกิดความชำนาญ ไม่ว่าการเขียนบล็อกของหนู NodNoi จะเกิดจากพรสวรรค์หรือพรแสวงก็ตาม เวลานี้หนู NidNoi ก็ทำได้ดีที่สุดแล้ว หากไม่สามารถชักจูงให้มีผู้สนใจเข้ามาเขียนบล็อกได้เพิ่มขึ้นแล้ว พี่คิดว่าหนู NidNoi ก็น่าจะเป็นผู้ที่ไปกลั่นกรอง และดึงเอาความรู้ที่แต่ละคนมีอยู่ออกมาบันทึกเสียเองในฐานะของผู้บันทึกความรู้ของหน่วย sero แน่นอนการให้เจ้าของความรู้เป็นผู้เขียนเองเป็นสิ่งที่ดีที่สุด แต่ในบางสถานการณ์เมื่อเราเลือกของที่ดีที่สุดไม่ได้ การได้ของที่ดีรองลงมาก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย พี่คิดว่าสิ่งที่หนู NidNoi บันทึกอยู่ ณ เวลานี้ ก็เป็นสิ่งดีๆ ที่ทุกคนรอคอยที่จะอ่าน อย่าเพิ่งหมดกำลังใจนะจ๊ะ สร้างกำลังใจให้ตัวเอง แล้วก็สนุกกับการบันทึก แต่ละครั้งที่หนู NidNoi กดปลายนิ้วลงบนแป้นตัวอักษร มันไม่ได้บอกเพียงแค่ความรู้ที่ถูกบันทึกลงมา แต่มันบอกถึงอารมณ์ของผู้บันทึกด้วย พี่เชื่อว่าหนู NidNoi ทำได้ดีแล้ว และจะทำได้ดียิ่งขึ้นต่อๆไป