ลูกชายผมใช้คอมพิวเตอร์ได้เก่งกว่าครูสอนคอมพิวเตอร์ที่โรงเรียนเขาอีก เพราะใช้การเรียนรู้ตามแนวทางที่อาจารย์เล่ามานี้แหล่ะครับ

ผมทำงานที่สถานีอนามัย เมื่อผมเชื่อว่าผมเองนี้แหล่ะคือผู้เชี่ยวชาญเพราะเป็นคนหน้างาน เจอโจทย์ทุกวัน แล้วค่อยไปอ่านทฤษฎี เข้าใจดีมาก ได้เรียนรู้(ไม่ใช่เรียนหนังสือ)ทุกวัน ทำงานได้ลุล่วงเป็นอย่างดี แล้วผมก็ไปบอกพรรคพวกที่ทำงานในสถานีอนามัยเหมือนผมว่า ถ้าคุณอยากทำงานให้ประสบผลสำเร็จและมีความสุข จงเลิกเชื่อผู้เชี่ยวชาญจาก สาธารณสุขจังหวัดหรือจากโรงพยาบาล แรกๆเขาบอกว่าผมเป็นบ้า แล้วถูกต่อต้านมาก ตอนนี้หลายคนได้ลองทำดู ได้สัมผัสโจทย์จริง หันมาเชียร์ผมเยอะขึ้นเรื่อยๆ

การเรียนในอุดมศึกษา โดยเฉพาะระดับบัณฑิตศึกษา ได้ทำลายศักยภาพการเรียนรู้ของมนุษย์ไปเกือบหมด เพราะได้ยกความเชื่อมั่นในการสร้างความรู้ไปอยู่ที่ผู้เชี่ยวชาญ(คุณเป็นเพียงผู้เสพความรู้ที่ผู้เชี่ยวชาญสร้างให้เท่านั้น) ทำวิทยานิพนธ์แบบทุกข์ทรมาน(ผลิตกระดาษเปื้อนหมึก) มหาบัณฑิตส่วนใหญ่เมื่อจบมาแล้ว จึงไม่ค่อยมีความกระตือลือล้นในการทำวิจัยในงานที่ตนทำ วิทยานิพนธ์ของเขากลายเป็นงานวิจัยชื้นแรกและชิ้นสุดท้ายในชีวิตของเขา

ขอเชียร์อาจารย์สุดใจเลยครับ