สงสัยว่าความรู้ในเมืองไทยจะจำกัดวงอยู่แค่สองช่องทางแค่นั้น คือ หนังสือและ "การอบรม..."

ถ้าเป็นช่องทางอื่นที่มีความรู้ ได้ความรู้มานอกจากการอ่านหนังสือ และการเดินทางไปร่วมอบรม ประชุม สัมมนาแล้ว นักวิชาการ "ไทย ไทย" คงจะไม่ยอมรับ

น่าเสียดายเน๊อะ แหล่งเรียนรู้ดี ๆ ที่ถูกปิดกั้น

เฮ้อ คิดแล้วก็เสียดาย เด็กไทยรุ่นใหม่ ก็ถูกตีวงอยู่แค่หนังสือ

คิดแล้วก็เสียดาย ที่ผู้ใหญ่ต้องจากบ้าน ทิ้งครัว ต้องตีตั๋วเดินทางมา "สัมมนา..."

เอ้า ลองดูกันไปเรื่อย ๆ

ถ้าพวกเราทุ่มเทกันจริง ๆ G2K จะไม่ "ขึ้นหิ้ง" บ้างก็รู้ไป...

ตกลงขึ้นหิ้งนี่มันดีหรือไม่ดีหว่า...?

หรือว่าจะปล่อยให้หนังสือเขา "แห้ง" จนขึ้นหิ้งไป

แล้ว G2K ก็สดใสอยู่ใน "ตลาด..."

ตลาดสด อะไร อะไรก็ใหม่ ๆ

ปล่อยให้หนังสือนั้นมีไว้อยู่ใน "ห้างสรรพสินค้า"

ปล่อยให้คนรวยเขาอ่านหนังสือไป ปล่อย G2K นี้ไว้เป็นช่องทางของนักวิชาการจน ๆ

ใครไม่มีตังค์มากก็เสียสละเวลาเข้ามาหาความรู้ในนี้

ไม่มีตังค์ซื้อหนังสือ ไม่มีตังค์ซื้อตู้ ซื้อ "หิ้ง" ไว้เก็บหนังสือ ก็เอาเวลามาฝึกปรือ เขียนและอ่านบันทักต่าง ๆ ใน G2K นี้

ค่าเข้าอบรมคอร์สต่าง ๆ ก็แพง ค่าวิทยากรก็แพง ค่าโรงแรมก็แพง ค่าอาหารก็แพง มาอยู่ใน G2K ที่เป็นเหมือน 7-11 ดีกว่าเพราะเปิดตลอด 24 ชั่วโมงและส่งตรงถึงบ้านคุณ (แต่ไม่มีขนมจีบซาลาเปาขายนะ...)

ว่าง ๆ ก็เข้ามาอ่าน (แต่อย่าเบียดบังเวลางานมาอ่านล่ะ เดี๋ยวเจ้านายจะว่าเอา)

มีความรู้อะไรใหม่ ๆ ก็เสียสละเข้ามาบันทึก เข้ามาเขียน เข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้...

เอ้า ปล่อยหนังสืออยู่ส่วนเขา แล้ว G2K อยู่ส่วนเราดีกว่าเน๊อะ

Converse all star ทางใคร ทางมัน...