คำตอบของท่านอาจารย์ Wasawat Deemarn น่าสนใจ เพราะว่าเราก็อ่าน G2K จากโทรศัพท์ลำบากเหมือนกัน...

ช่วงนี้เดินทางบ่อย ไปโน่น ไปนี่ นั่งรถอยู่ก็เอาโทรศัพท์เปิด G2K ดู กว่าจะเปิดได้ "นาน" เชียว ไม่ใช่เวปเขาไม่ดีนะ โทรศัพท์เรามัน "ช้า..."

ก็พอดูได้ โหลดได้ทีละหน้า ทีละหน้า ไม่เหมือนดูในคอมพิวเตอร์ เปิดหน้าโน้น หน้านี้ไว้ อ่านหน้านี้เสร็จ หน้าโน้นก็โหลดเสร็จพอดี...

ถ้าจะทำให้ G2K นอนอ่านได้จะทำอย่างไรน๊า สงสัยงานจะเข้า "มะปรางเปรี้ยว" อีกแล้ว(แต่ก็คงไม่ต้องทำหน้าจอเอียง ๆ หรอกเน๊อะ)

คนที่จะเข้ามาอ่านในคอมพิวเตอร์นี้ต้อง "ตั้งใจ" เข้ามาอ่านจริง ๆ กว่าจะตั้งใจได้ก็ใช้เวลานาน อุปสรรคเยอะ

ต้องว่าง ๆ ต้องมีเวลามาก ๆ ต้อง "คุ้ม" ค่าในการเข้ามา

ปกติแล้วคอมพิวเตอร์ที่มีอินเทอร์เนทส่วนใหญ่ก็อยู่ที่ทำงานเสียด้วย

ถ้ากลับบ้านแล้ว ก็ต้องให้เวลากับครอบครัว ต้อง "นอน" คุยกับลูก จะมานั่ง "โจ้" อยู่หน้าคอมฯ เดี๋ยวครอบครัวก็จะไม่ "อบอุ่น..."

ตอนเช้าก็ก่อนออกจากบ้าน พ่อบ้านก็อ่านหนังสือพิมพ์ แม่บ้านก็อ่านนิตยสาร ใครที่ไหนเล่าจะมาเปิดคอมฯ อ่าน Gotoknow...

พักเที่ยงไปทานข้าว ร้านอาหารก็มีแต่หนังสือแฟชั่น ร้านอาหารที่ไหนเล่าจะเอาคอมพิวเตอร์มาเปิดให้เราใช้

นั่งรถไป นั่งรถมาก็เห็นแต่ป้ายโฆษณาใช้เบ้อเร่อ อ่านไปอ่านมาก็เพลิน ๆ ดีเหมือนกัน

ทำงานทั้งวันก็หัวปั่น เพราะว่านายจ้างเขาก็ใช้เราอย่าง "คุ้มค่า..." กลับบ้านมาก็หลับเป็นตาย...

เวลาเข้าห้องน้ำเหรอ น่าดีจะดี เพราะเห็นหลาย ๆ คนชอบหยิบหนังสือเข้าไปอ่านในห้องน้ำ

สงสัยจะเป็นอย่างที่ท่าน Phornphon กล่าวไว้ ว่า "ไลฟ์สไตล์" กับ G2K นั้นไม่ค่อยเข้ากัน

แต่ทว่า... นักเรียน นักศึกษา หรือคนที่ขวนขวายหาความรู้นี้ ทำมั๊ยยังไป "งม" อยู่กับหนังสืออย่างที่ท่าน หนานเกียรติ กล่าว

อะไร อะไร ก็จะให้ไปอ่านแต่หนังสือ สงสัยว่าอาจารย์จะชอบ "สอนหนังสือ" กันแน่ ๆ เลย

หนังสือนั้นต้องใช้เงินแลกมา แล้วถ้าเขียนหนังสือ เขียนตำราก็จะได้มาซึ่ง "เงิน..."

สงสัยจะเป็นเรื่อง Supply chain mangement (ห่วงโซ่อุปทาน) ของบริษัทหนังสือเป็นแน่แท้ ที่มาปั่นป่วน "จริต" ของนักวิชาการด้านการศึกษาในเมืองไทย หรือว่าท่านอาจารย์ทั้งหลายนั้น "งมงาย" กันไปเอง...

จะว่าท่านอาจารย์ทั้งหลายก็ไม่ได้เน๊อะ ก็อาจารย์ของอาจารย์เขาสอน เขาถ่ายทอดกันมาอย่างนั้น

เห็นทำวิจัยกันหัวฟู ก็ยุ่งกันแต่เรื่องอ้างอิงกันเนี่ยแหละ

นักศึกษาบางคนแก้บรรณานุกรมแล้ว แก้บรรณานุกรมอีก แก้แล้ว แก้อีกอยู่อย่างนั้น

มหาวิทยาลัยนี้ใช้แบบโน้น มหาวิทยาลัยโน้นใช้แบบนี้

อาจารย์มหาวิทยาลัยเดียวกัน แต่จบมาคนละที่กันก็เรียนกันมาคนละอย่าง มาหาคนนี้ก็ว่าผิด ไปหาคนโน้นก็ว่าถูก สงสัยวงการวิชาการไทยจะเจริญอย่างโชติช่วงชัชวาล ถ้าหากนักศึกษาแตกฉานด้าน "บรรณานุกรม..."