• พี่อัมพร..ขอบคุณมากครับ..บางทีผมนึกย้อนหลังกลับไปแล้วก็แทบไม่น่าเชื่อว่ารอดมาได้อย่างไรเหมือนกันครับ..
  • คุณรัตติยาครับ..ผมเคยท้อ เคยถอยแต่ก็ฮึดสู้..ด้วยพลังของแม่....บวกกับการคิดเชิงบวกครับ..สำหรับข้อ 4 นึกๆไปก็เสียดายเน๊าะ..น่าจะลองๆดู..จะได้เป็นการเรียนรู้ อิๆๆ.. ข้อ 5 ตอนนี้หมดลายแล้วครับ..ก็คงเป็นเพราะเหตูการณ์ในครั้งนั้นสอนผมไว้เยอะครับ..หมดน้ำตาไปหลายปิ๊บ  ตอนนี้เวลาเจอกันก็คุยกันเป็นเรื่องสนุกครับ..เรื่องทิฐิไม่เหลือแย้วคร๊าบ..สำหรับป้ายคำหลักแก้แล้วแต่ก็ยังงงอยู่ครับรูปแบบไม่เหมือนใครเขาเลย..กำลังหาทางแก้อยู่ครับ..
  • พี่เม่ยครับ..เป็นรสชาติของชีวิตที่ผมอยากถ่ายทอดให้กับวัยรุ่นในปัจจุบันมากครับ..ไม่อยากให้วัยรุ่นต้องเรียกร้องหาความอบอุ่นจากพ่อแม่ แต่อยากจะบอกว่า "คุณทำให้พ่อแม่สบายดี ชื่นใจ บ้างหรือยัง" หากมองกลับกัน ลูกๆที่เรียกร้องหาความรักความอบอุ่นจากพ่อแม่  ต้องกลับมาถามตัวเองว่า "เราได้ให้ความรักกับพ่อแม่ สมกับที่เราต้องการแล้วหรือยัง"..ข้อสุดท้าย...กว่าจะผ่านได้ เฮ้อ..แทบอกแตกตาย แต่ก็ไม่ได้โทษใครนะครับผมจะเป็นคนที่ดูตัวเองเป็นส่วนใหญ่ หากทำอะไรผิดพลาดผมจะวิเคราะห์ตัวเองก่อน..ซึ่งเหตุการณ์นี้ ผมว่าผมเป็นคนที่ผิด..ผมอ่อนหัดไม่เข้าใจความต้องการที่แท้จริงของเขา..ต้องยอมรับครับ..ที่หนักกว่านั้นครับคือ ..วันแต่งงานของเขาผมก็ทำตัวปกติ  ช่วยดูแลญาติพี่น้องของเขาอย่างเต็มที่..แต่พอจบงานผมเดินขึ้นรถแทบไม่ถูก...ครับ..