เรียน คุณภูคา

          กว่าจะอ่านจบทุกตัวอักษร  เล่นเอาอึ้งไปหลายรอบเหมือนกันค่ะ โดยเฉพาะข้อ 1 กะ 2 เพราะคล้าย  ๆ กับชีวิตตัวเอง  แต่ต่างกันที่ดิฉันอยู่กะ พ่อ และปู่กะย่า    ดังนั้น จึงเข้าใจความรู้สึกนี้ดีค่ะ และก็เหมือนคุณภูคา คะ ที่สิ่งเหล่านี้ ไม่ได้ถือเป็นปมด้อยของตัวเองเลย  ดิฉันกลับรู้สึกภูมิใจทุกครั้งเมื่อนึกถึง เพราะถึงเราจะไม่มีแม่เหมือนคนอื่นเขา แต่เราก็สามารถดิ้นรน และดูแลตัวเอง ให้เป็นคนดี มาจนถึงทุกวันนี้

         ชื่นชมในความรักที่แม่มีต่อคุณภูคา มากเลยค่ะ และชื่นชมในความเด็ดเดี่ยวและเข้มแข็ง ของคุณภูคา มาก ๆ ด้วยค่ะ

        ส่วนข้อ 4 หนะ  อ่านไป ขำไป แหม ยอม ๆ แกบ้างก็ได้ค่ะ  แกแก่แล้ว (ล้อเล่นค่า)

        สำหรับข้อ 5  ตอนนี้ ยังทิฐิ อยู่อีกรึเปล่าค่ะ

ขอบคุณมากนะคะ ที่มาเปิดเผยเรื่องความลับ ที่เป็นเรื่องเตือนใจดี ๆ ให้พวกเราได้รับรู้ ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ