หนังสือเล่มนี้ซื้อมานายแล้วยังวางอยู่ที่ชั้นหนังสือ ไม่มีโอกาสได้เปิดอ่านด้วยภาระงานที่มีมาก พอได้มาอ่านบันทึกคุณณัฐรดาอย่างนี้แล้ว สงสัยคงต้องได้ฤกษ์เปิดอ่านเพื่อหายาแล้วล่ะค่ะ