ขอบพระคุณคุณอาสุรเชษฐ 

เราพบการศึกษาในระดับมหาลัย ว่ามีแต่ทางตัน

เรามักจะล้อเลียน พวกธุรกิจการศึกษา โดยเฉพาะมหาลัยว่า เป็นสถาบันเปลี่ยนนิสัย

คุณครูพ่อแม่เลี้ยงลูกเขามาดีๆ ยอมเสียกันสี่ห้าแสน 

แต่พอเข้ามหาลัย สู่กรงขังแห่งอิสระ วงจรอุบาทท์ก็เริ่มขึ้น  

ปี1 โดนรับน้อง เริ่มกินเหล้า 

ปี2 เริ่มย้ายกันออกไปอยู่เป็นคู่ๆ

อาจารย์หมอท่านหนึ่งท่านพูดให้ฟังว่า ไปรับบริจาคเลือด ณ มหาลัยแห่งหนึ่ง ปรากฎว่าต้องทิ้งไป เสีย 60% เพราะมีเชื้อ ซิฟิลิสและHIV 

โอ้โฮ...นี่ขนาดคนที่กล้าบริจาคเลือดนะ แล้วตัวเลขจริงละจะเป็นเช่นไร?

สุดท้ายแล้ว งบประมาณรายหัว เทคโนโลยีทันสมัยที่ภาครัฐทุ่มไป มันจะสูญเปล่าแม้จะสอบผ่านด้านวิชาการ แต่สอบตกด้านคุณธรรม... เป็นเอดส์ตายไปกว่าครึ่ง  

ที่เหลือจบออกไปได้ ก็จะมีแต่ความรู้ในหัวสมองแต่ไร้หัวใจ

อนาคตของชาติเป็นเช่นนี้ละ..

สิ่งที่คุณอาทำอยู่ แม้ว่าจะไม่ใช่กระแสหลัก...ทั้งๆที่ควรจะเป็น

แต่คือสิ่งที่มาในทิศที่ถูกต้อง มีเข็มทิศหลักที่ชัดแล้ว

และตรงกับสิ่งที่ผมอยากจะทำ... คือเป็นการศึกษาทางเลือก ทำกันเล็กๆเท่ารากหญ้าำจะพอมีกำลัง และหวังว่า..คงพอจะมีกำลังที่จะฝ่าวิกฤติไปได้  

ขอบคุณคุณอามากๆครับ จักรีบประสานกับทางคุณสมพงศ์ต่อไป