หนาวลมที่เรณู

ศรคีรี ศรีประจวบ : ขับร้อง คำร้อง-ทำนอง : สุรินทร์ ภาคศิริ

เรณูนครถิ่นนี้ช่างมีมนต์ขลัง

ได้พบนวลนางดังเหมือนต้องมนต์แน่นิ่ง

น้องนุ่งซิ่นไหมไว้ผมมวยสวยเพริศพริ้ง

พี่รักเจ้าแล้วแท้จริงสาวเวียงพิงค์แห่งแดนอีสาน

เราเคยสัมพันธ์พลอดรักเมื่อคราหน้าหนาว

คืนฟ้าสกาวเหน็บหนาวน้ำค้างเหลือนั่น

แม้นได้เคียงน้องถึงต้องหนาวตายไม่หวาดหวั่น

รุ่งรางต้องร้างไกลกันสุดหวั่นไหวก่อนลา

ผ้าผวยร้อยผืนไม่ชื่นเหมือนน้องอยู่ใกล้

ดูดอุร้อยไหไม่คลายหนาวได้หรอกนา

ห่างน้องพี่ต้องหนาวหนักอุรา

คอยนับวันเวลาจะกลับมาอบไอรักเก่า

เย็นลมเหมันต์ผ่านผันยิ่งพาสะท้อน

โอ้น้องบังอรก่อนนั้นเคยคลอเคียงเจ้า

ครั้งเที่ยวชมงานพระธาตุพนมยามหน้าหนาว

พี่ยังไม่ลืมนงเยาว์โอ้แม่สาวเรณู...

ปูครับ หลับตา งำเพลงนี้แล้วลืมเนื้อ ร้องไมจบ จึงค้นหามาเติมครับหนาวลมที่เรณู