ขอบพระคุณเจ้าค่ะ

ตอนที่ใจดาวขุ่นๆ ก็ไม่ได้พูดอะไรหรอกค่ะ พยายามพูดน้อยๆ ด้วยน้ำเสียงที่สุภาพเข้าไว้ เมื่อวานก็ได้พยายามเอาสติตามอารมณ์ให้ทัน พอเรารู้ว่าอารมณ์มันขุ่นๆ เดี๋ยวสักพักมันก็หายไปเองแหล่ะเจ้าค่ะ

การที่รอให้เค้าหายเมาก่อนก็เพราะจิตเราจะได้ผ่องใสและที่สำคัญ คุยกันได้รู้เรื่องเนื่องจากเค้าก็มีสติพร้อม คำพูดการกระทำที่แสดงออกไปก็จะเกิดจากการที่เรามีเมตตาต่อเค้าจริงๆ ไม่ได้มีโทสะเข้ามาเจือปน

สาธุ (พยายามให้งามอย่างพี่นก)เจ้าค่ะ