การยอมรับไม่ใช่ว่าทำได้ตลอดเจ้าค่ะ

พอสติมีกำลัง ก็จะเห็นตัวชั่ว มันค่อย ๆ ผอม ลง ๆ

ตอนที่สติไม่มีกำลัง ได้แค่เห็น อยากจัดการ แต่ทำอะไรไม่ได้

เหมือนยืนดูคนจะฆ่ากันตาย

แต่เราช่วยอะไรไม่ได้ ได้แต่เสียใจ

หนักกว่านั้นคือ ขาดสติ ไม่เห็น ไม่รู้

แต่เผลอทำชั่วไป แล้วมาเสียใจหนัก

ถ้าไม่มีสติโอกาสจะพลาด สูงมากที่จะทำผิด

พยายามเจ้าค่ะ พยาม ๆ หายใจให้สบาย

ฝึกยิ้มให้ได้จากข้างใน ไม่ใช่แค่ แสยะริมฝีปาก

ซึ่งตรงกับใจ แต่ให้สำรวมกาย วาจา

ครูท่านสอนดี หากคุณความดีพอมี ขอถวายแด่ท่าน

หากสิ่งใดผิดพลาดไปขอน้อมไว้เป็นความโง่เขลา

ของผู้ขาดสติ จะน้อมมา พิจารณา

ปรับปรุงใจ ต่อไป สาธุเจ้าค่ะ