สวัสดีค่ะ

เคยอ่านเล่มนี้ และเกิดสงสัยเหมือนๆกันค่ะ

คิดๆดูแล้ว น่าจะเป็นที่การมองโลกในแง่ดีของพระนาคเสนนะคะ

ที่มองว่าคนที่รู้ว่าทำแล้วบาป จึงละอาย จึงทำบาปน้อย แต่คนไม่รู้ ไม่ละอาย จึงทำอะไรก็ได้ตามอำเภอใจ

เอ ...ถ้ารู้ว่าทำแล้วบาป แต่ไม่ละอาย ก็น่าคิดเหมือนกันนะคะ

อีกอย่าง ท่านพูดถึงปริมาณการกระทำ ว่าคนไม่รู้ทำได้มากกว่าคนที่รู้

ไม่ได้พูดถึงผลการกระทำนี่นา...

กลับไปคิดต่อก่อนค่ะ :-p