จบปริญญาตรี ด้วยความโง่ เพราะคิดว่าตนเอง ยังไม่รู้อีกเยอะ

งั้นขอต่อปริญญาโทละกัน

อะ อะ พอ ร่ำเรียนจนจบปริญาโท

เอ๋า ทำไม มันเป็นแบบนี้

ยังโง่อยู่ ยิ่งรู้สึกว่า โง่หนักเข้าไปใหญ่ ฃ

หัน มาทำงาน ก็เหมือนต้องมาเรียนรู้ใหม่

แหม จะว่าไป ทำงานใหม่ ๆ นี่ ใหญ่คับที่

ฉันเก่งแล้ว ฉัน เรียนมาเยอะแล้ว

แต่พอ เจองาน จริง ๆ เข้าไป แม่ เจ้า โว้ย

อย่างนี้ ไม่เคยมีในตำรา

โอ๊ยยยยยย ตาย ๆ ๆ ทำไงดีหล่ะทีเนี๊ย

พี่ ๆ ที่ทำงาน ช่างเมตตา มาสอน มันก็ตั้งแต่เริ่มต้น

เตาะ แตะ ๆ  ไป เรื่อง ผิด บ้าง มั่วบ้าง เพราะ โง่ สะเพร่า

สารพัด จะช่างไร้ โง่ ยังอวดฉลาด แหม มันน่าประนามจริ ง ๆ

ยิ่งทำงานมาก ก็ยิ่งรู้ว่า แหม ความโง่ คนเรานี่ ไม่มีประมาณจริงๆ

แค่ล้างเครื่อง แก้ว ยังทำไม่เป็น ยังมา อวดดี

ดูเหมือนว่า ใบปริญญา ไม่ได้ ทำให้เราฉลาดขึ้น

ไม่ได้เป็นเครื่องยืนยัน สิ่งใด ๆ ทั้งนั้น

เป็นเพียงแค่ ใบเบิกทาง แบบโลก ๆ

อย่าง หยาบ ๆ ที่คนโง่ ๆ เอาไว้ อวดตนเอง

ว่า ฉัน รู้ อะไรบ้าง

แต่ในทางกลับกัน ตอนนี้ เลยต้องหันกลับมาเรียนรู้ไหม

มีอะไรบ้างที่เรายังไม่รู้

โดยเฉพาะ ภายในใจตนเอง

นมัสการเจ้าค่ะ