สบายดีนะครับ อ.วิรัตน์
ภาพอดีตเริงรำในความหลังมีพลังจังเลย พลังจากวันคืนของฟืนไฟชีวิตแห่งมิตรภาพ พลังจากการเดินทางของบรรทัดอักษรที่ได้แรงแผ่นดิน...ผู้คน...ลมฝนของความรู้สึกดีๆ อันสั่งสมมาแต่ภพชาติไกลโพ้น
วิถีทุ่งดำรงมนต์เสน่ห์ไม่เสื่อมคลาย วิถีดวงใจที่มุ่งมั่นปลูกหว่านต้นกล้าลมหายใจ เหงื่องานสานรักถักรุ้งในรอยเท้า ให้ลูกกอบหลานเก็บ...เพียงเขาจะเข้าใจ
หอมเอย...เกสรดอกระแหง เผยอกลีบรับจุมพิตไหวสะท้านของหยาดฝนแรกฤดู ยินยอมพร้อมพลีพรหมจรรย์ เพื่อรุ่งอรุณอันข้าวหุงปลาหอมล้อมสำรับ อุ่นอิ่ม...