เจ๊...เฮียหมู เชียร์มากเรื่องปาท่องโก๋...

ได้แต่ไปนั่งดู เพราะเกรงว่าจะเป็นเปรต ที่ขาดความอดทนทานก่อน เฮียหมูขู่จนขวัญวงปาท่องโก๋...แตกกระเจิง

แต่ก็กลับมารวมตัวกันได้อีกครั้ง

หยิบทานไปหนึ่งชิ้น...อืม

กรอบนอกนุ่มใน ... สมกับคำล่ำลือ ใช้ได้ใช้ได้

ณ บ้านหลังใหญ่นี้ ...หากว่าคนชอบปั่นเกลียวความรู้ได้มาเจอ มานั่งล้อมวงคุยกันดั่งที่เราได้คุยกันในบ่ายวันสบายๆ ลมเย็นๆ... นี่ก็ดูท่าจะดีเหมือนกันนะ

แต่ใครเล่าจะกล้ามาได้เนี๊ยะ... เพราะแล้วต้องโดนตีตราแห่งใบหน้าทางโลกว่า ท่านคือ ผู้โง่หนา...ยอมรับต่อตนเองได้เหรือเปล่าเล่าว่า ตนนั้นคือผู้โง่...

บ้านเรานี่เป็นบ้านแห่งการฝึกฝนคนโง่...ให้หายโง่นา...

หรือว่าอย่างไร...?