สวัสดีค่ะพี่ครูอรวรรณ

ยินดีต้อนรับกล้บเมืองไทยนะค้า ^___^

ไปสปป.ลาวมาเป็นไงบ้างคะ

เครื่องมือวัดความปวดมีหลากหลายรูปแบบเลยค่ะ

เลือกใช้ให้เหมาะกับแต่ละบุคคลจะเกิดประโยชน์สูงสุดค่า

ใช่ค่ะ เกิดเป็นมนุษย์แล้วหนีไม่พ้นความเจ็บปวดแน่นอน..

หลักพุทธศาสนาจึงสอนว่าให้เราอยู่กับปัจจุบันขณะ ปวดก็ให้รู้ว่าปวด ค่ะ

มันก็แค่ปวด ความปวดมันมาเดี๋ยวมันก็ไปค่ะ ^___^

มีผู้ป่วยมะเร็งระยะสุท้ายรายนึง สามารถหลุดพ้นตรงความทุกข์ทรมานจากความปวดตรงนี้ได้

โดยเมื่อความปวดทรมานมาเยือนปุ๊บ รับรู้ว่าปวดท้อง...ปวดแค่ที่กาย ใจไม่ได้ปวดตามค่ะ

เค้าฝึกแบบนี้ ทุกวัน และใช้วิธีพนมมือ ในมือถือดอกบัว 1 ดอก อธิษฐานว่าขอให้เอาความปวดออกไป

แล้วส่งดอกบัวออกไป เมื่อความปวดมาเยือนครั้งต่อมา ผู้ป่วยเพียงรับรู้ว่าปวด

และคอยดูนาฬิกาที่ผนังห้อง ผู้ป่วยดีใจมากที่ความปวดที่เข้ามาแต่ละครั้งนั้น มีระยะเวลาสั้นลงๆทุกครั้ง

ผู้ป่วยขอยาแก้ปวดจากพยาบาลความถี่ห่างออกไปเรื่อยๆ จาก ทุกชั่วโมงต้องขอยาแก้ปวด เป็นทุก 2 ,3,4....6

และจนสามารถลุกขึ้นนั่งบนเตียง ทานอาหารได้ ลุกเดินจากเตียงไปเข้าห้องน้ำ ทำกิจวัตรประจำวันได้เองด้วยค่ะ

สีหน้าสดชื่นขึ้นด้วย และมีรอยยิ้มเสมอเลยค่ะ สังเกตว่าผู้ป่วยรายนี้มี social support ที่ดีด้วย

เพราะมีสามีคอยเป็นกำลังใจเฝ้าข้างเตียงตลอด คอยเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ คอยนั่งจับมือเสมอเวลามีอาการปวด.

กำลังใจที่ดีที่สุดที่ผู้ป่วยต้องการไม่ใช่จากพยาบาลหรือทีมสุขภาพค่ะ แต่เป็นญาติสนิท บุคคลสำคัญในชีวิตนั่นเอง...

หลังจากนั้น 4 สัปดาห์ ผู้ป่วยรายนี้จากไปอย่างสงบ ...