การได้อยู่กับคนที่กระตือรือร้น...ก็เป็นการฝึกสมองอย่างหนึ่งเหมือนกัน

ผมเคยสังเกตุตัวเอง อยู่เหมือนกันครับว่า...สมัยเรียนระดับบัณฑิตศึกษา

การอยู่กับคนใฝ่รู้เนี่ย....มันต้องวิ่งตามเลย ละครับ

มีความกระตือรือร้น ที่สำคัญ ต้องคิดตามและคิดนำ สลับกัน

ขอบคุณครูแป๋ม นะครับ

.....ผมภูมิใจ นะครับ ที่เป็นแบบอย่างในสำหรับบางเรื่องให้ ครูได้

....ทำให้คิด และตระหนักเสมอ ครับว่า...การเป็นแบบอย่างให้ใคร...ต้องเกิดจากเป็นต้นแบบของตัวเองก่อน...

...รู้สึกดี นะครับ กับการได้ใช้ชีวิตบนดลก ใบนี้ อาจคุ้มค่าในบางเวลา ไร้สาระในบางเรื่อง...ชีวิตก็มีรสชาด มิใช่หรือ

รู้สึกเป็นเกียรติ อย่างไรก็ไม่รู้....

ขอบตอบแทน ครูแป๋ม  ด้วยคำนี้ ก็แล้ว กัน นะครับ  อิ่มใจ ครับ

เมื่อใจที่อิ่ม...ก็ทำให้รู้สึก อยากให้ ครับ