นมัสการพระคุณเจ้า
- มาน้อมนำธรรมเข้าสู่ใจก่อนนอนขอรับ
- ขออนุญาตถอดรหัสธรรม เพื่อการเรียนรู้ของกระผมเอง ประมาณนี้ขอรับ
เช้านี้อากาศแจ่มใส ถึงแม้ท้องฟ้าจะมืดมนด้วยเมฆฝนก็ตามที
แต่ก็ยังมองเห็นแสงสุรีย์ที่ส่องเฉิดฉายโผล่ขอบฟ้าอันไกลโพ้น
อย่างไม่มีทีท่าว่าจะเกรงกลัวต่ออำนาจใดๆทั้งสิ้นในพื้นพิภพแห่งนี้
หากเรายังมีแรงที่จะหายใจเข้าออกต่อไปได้
เราก็จะพบกับแสงสุรีย์ทุกเมื่อเชื่อวัน
มันทำหน้าที่ของมันไม่เคยผิดเพี้ยน
ไม่ว่าพื้นพิภพนี้จะเกิดอะไรขึ้นก็ตามแต่
ท่านอธิบายธรรมะหรือธรรมชาติแท้ ๆ
ธรรมชาติสอนให้เราได้ตระหนักรู้ในชีวิตแต่ละรูปนาม
หากเพียงแต่เราจะเคยย้อนมองพื้นที่
กว้างศอกยาววาหนาคืบนี้หรือเปล่าบ้างละ
จริง ๆ ธรรมะอยู่กับเรา แต่จะมีทั้งคนที่เห็นและไม่เห็น
(คนที่เห็น ก็คือคนที่เห็นความจริงของธรรมชาติแท้ ๆ อย่างท่อนแรก)
แต่ละช่วงจังหวะหายใจเข้าออก
เราตระหนักรู้ถึงคุณและค่าที่มีอยู่ในสรีระนี้บ้างหรือเปล่า
เป็นเหตุให้ท่านวิจัยลมหายใจเข้าออกอยู่บ่อย ๆ
เราอาศัยธรรมชาติแล้ว
เราเคยทำอะไรให้เป็นประโยชน์แก่ธรรมชาตินี้บ้างละ..น่าคิดนะ
ท่อนนี้สำคัญยิ่ง แต่กระผมยังตีไม่แตก
ขอกลับนำไปนอนคิดก่อนขอรับ
จะคล้าย ๆ กับว่า ถึงแม้เราจะรู้ว่า
โดยธรรมชาติแล้ว "กายกับใจไม่ใช่ของเรา"
แต่เราก็ควรมีเมตตา กรุณาต่อทั้งตนเองและผู้อื่น
เช่นนั้นหรือเปล่าขอรับ