ผมเห็นด้วยกับประเด็นที่เสนอขึ้นมาข้างต้นนะครับ

อย่างไรก็ดี การจะทำให้นักศึกษาประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงได้จริง มหาวิทยาลัยและทบวงมหาวิทยาลัยจะต้องประยุกต์ใช้เองด้วย

จุดที่สำคัญที่ผมยังคิดว่าอาจจะยังไม่ได้ใช้กันก็คือ การใช้ "ความรู้" ในการกำหนดนโยบายหรือวิธีการในการประยุกต์เศรษฐกิจพอเพียงกับกิจกรรมนักศึกษา ...

ผมคิดว่าความร้ที่ขาดมากที่สุดคือความรู้เกี่ยวกับกิจกรรมนักศึกษาเอง ผมว่าเราหาองค์ความร้ว่าด้วยกิจกรรมนักศึกษาได้ไม่มาก และผมคิดวาเรายังไม่เข้าใจธรรมชาติของกิจกรรมนักศึกษา/และตัวนักศึกษาเองดีพอ

มันจะต้องมีการวิจัยเกี่ยวกับกิจกรรมนักศึกษาและพฤติกรรมนักศึกษา ไม่ใช่ในแง่ว่ามันดีไม่ดีอย่างไร แต่ศึกษาว่า อะไรเป็นเหตุเป็นปัจจัยให้พฤติกรรมอย่างนั้นอย่งานี้เกิดขึ้นมากกว่า และควรจะเป็นการศึกษาร่วมกันระหว่างมหาวิทยาลัย ทบวงมหาวิทยาลัยควรจะตั้ง Journal ที่รวบรวมความคิด ความเห็น การศึกษาต่างๆ เกีย่วกับเรื่องนี้ และให้มันมีส่วนช่วยในการโปรโมทตำแหน่งข้าราชการด้วย เพื่อจูงใจให้สรุปบทเรียนกันหน่อย และทบวงกับมหาวิทยาลัยก็จะต้อง commit ว่าจะเอาองค์ความรู้เหล่านี้ไปใช้

ด้วยความรู้นี้เองเราถึงจะสามารถกำหนดกติกาให้กับนักศึกษา เพื่อเหนี่ยวนำให้พฤติกรรมของเค้าเป็นไปตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงดังที่คุณพงศ์ศักดิ์ได้กล่าวไว้ แล้วเราจึงเสริมกระบวนการสรุปบทเรียน และกระบวนการเรียนรู้อื่นๆให้แก่เขาด้วย