โง่แล้วอวดฉลาดเหรอ...!!!

ต้องถามต่อว่า "รู้ตัวหรือเปล่า...?"

ถ้ายังรู้สึกตัวเร็วก็ยังพอให้อภัย แต่ถ้ารู้สึกตัวช้าสงสัยจะต้องพามา "เข้าชมรม"

ด่านแรกของชมรมนี้คือ ต้องยอมรับตัวเองว่า "โง่"

ไม่ใช่เรื่องง่ายนะที่ใครสักคนจะกล้าเปิดเผยต่อสาธารณชนว่าตัวเอง "โง่"

การยอมรับว่าตนเองโง่นั้นคือ "ความฉลาดที่ลึกล้ำ..."

การยอมรับตนเองว่ายังไม่เต็ม ก็เท่ากับการเปิดโอกาสที่จะทำให้ตัวเอง "เต็ม"

การหลอกคนอื่นว่าตัวเองเต็ม คนนั้นย่อมไม่มีวันเต็มไปได้เลย

อะไรที่จะมา "กระทุ้ง" เหรอ...!

ต้องให้ "ทุกข์" มากระทุ้ง อาจจะช้าหน่อย เพราะยิ่งช้าเท่าไรก็ยิ่ง "เจ็บมาก"

รู้ตัวช้า ๆ ก็ดีอย่าง จะได้บทเรียนที่ "แสนสาหัส"

คนที่กลับตัวกลับใจช้าก็เท่ากับเสียเวลาของ "ชีวิต..."

วันนี้เรามากลับตัว เปลี่ยนใจ และลงใจใน "ความโง่..."