กราบเรียนอาจารย์วิจารณ์

• การกดดันอย่างฉลาดเป็นความฉลาดในการสร้างสถานการณ์การเรียนรู้ เช่น การให้นักเชลโล่นั่งเล่นต่อหน้าคนดูตัวต่อตัว ก็เป็นการสร้างแรงขับอย่างดี เพื่อให้ลูกศิษย์ไปถึงเป้าหมายเร็ว (อย่างเร็ว-ทางลัด) เร็วกว่าให้เรียนรู้เอง

• มีความรู้จริงในเนื้อในรายละเอียดของสิ่งที่ทำ ทำให้บอกได้ชัด ทันที ว่า "ขาดอะไรอยู่ ควรต้องเพิ่มอะไรเข้าไป  จะมองจุดไหนถึงจะเข้าใจ"

• "จริงใจ" "กล้า" "ฉลาด" ในการพูดถึงสิ่งที่เสีย จุดบอด สิ่งที่ขาด อย่างกลางๆ (น้ำเสียง ท่าทาง เป็นห่วงเป็นมิตร) พูดอย่างมิตรที่ดีไม่หมกเม็ดปิดไว้โดยการไม่พูด ให้โอกาสลองทำลองค้นหา และเหนือกว่านั้นถ้า "ชี้ให้เห็นทางออกได้"  เพื่อให้เขาแก้ได้ หาทางออกได้ไม่ต้องค้นหาเองนานเกินไป

อันนี้น่าจะเป็นได้ทั้งผู้นำ และครู ขั้นสุดยอดครับ