- อ่านแล้วปลอดโปร่งโล่งสบายมากค่ะ
- บางคนเที่ยวเรียนทฤษฎีแล้วแบกทฤษฎี เพื่อจะขึ้นเหนือฟ้า เขาจึงหนักสมองด้วยทฤษฎี แม้ปฏิบัติวิปัสสนาก็เช่นกันไม่อาจบรรลุความสงบได้ เที่ยวเอาทฤษฎีทะเลาะโต้แย้งกับผู้อื่นเรื่อยไป จึงหนักใจ เพราะยึดมั่นในทิฏฐิ จนในที่สุดเขาปล่อยวาง “ความรู้” เขาจึงสงบ เพราะนิพพานนั้นยิ่งหายิ่งไม่เจอ ยิ่งไปยิ่งไม่มีวันถึง พอปล่อยวางก็ถึงเอง...
- ดูกายใจตนเองไปเรื่อย ๆ ดีกว่ามาโต้ทฤษฏีกันค่ะ ศิลาเชื่อเช่นนั้น
- รู้ไม่รู้อยู่ที่ใจ ไม่ใช่คำพูดหรือภาษาเขียน
- ขอบพระคุณค่ะสำหรับนิทานธรรมที่ย้ำเตือนให้อ่านแล้วให้ละไม่ทำให้พอกพูนมานะอัตตา