ความจริงแล้วเรื่องในพระไตรปิฎกนั้น เราจะเข้าใจได้จริงแท้อยู่ที่รู้แล้วน้อมนำมาปฏิบัตินะครับ

แน่นอนว่าคนส่วนใหญ่ในอินเดียมีจากพื้นเพมาจากศาสนาพราหมณ์ แต่ก็อีกนะครับท่านเหล่านี้ก็มาขอบวชในพุทธศาสนาจนกระทั่งบรรลุธรรมอย่างมากมาย แปลว่าท่านเหล่านั้นย่อมเข้าถึงหลักของศาสนาพุทธและปฏิบัติได้อย่างถูกต้อง  ดังนั้นถ้าผู้รู้ระดับนี้มารวบรวมพระไตรปิฎกก็น่าจะทำให้เกิดความน่าเชื่อมั่นได้นะครับ แต่ถ้าจะมีอะไรผิดพลาดก็ไม่น่าจะมาจากผู้เป็นพราหมณ์มาบวช น่าจะมาจากการไม่เข้าใจจริงหรือไม่เข้าถึงจริงของเราผู้อ่านและผู้แปลมากกว่า ทีนี้เราจะวางใจอย่างไร ก็ให้ว่างใจต่อความรู้ทั้งหลายตามหลักกาลามสูตรแล้วน้อมนำมาปฏิบัติให้กิเลสเบาบางจางคลายให้ได้เถิดครับ ถ้าปฏิบัติแล้วกิเลสบรรเทาลงได้ก็แปลว่าเราน้อมนำความรู้นั้นมาใช้ได้ผลจริงนั่นเองครับ