คุณกุ้งปวีณา

ขอบคุณค่ะ..คิดถึงมากๆเช่นกัน...ตอนนี้พยายามลดสปีดการกินการเดิน,การแพลนงานที่เกินกำลังตัวเองเพราะถ้าเจ็บป่วยงานชะงักและไม่เป็นตามแผนจะทำให้เกิดความเครียด...เห็นสัจจธรรมเลยค่ะว่าความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ...ตอนนี้จะมีขนมของขบเคี้ยวติดตัวซึ่งไม่ชอบเลยชอบกินทีเดียวหนักๆไปให้มันแล้วๆเสร็จแต่นี่จะต้องค่อยๆละเมียดละไมกิน...แต่ก็จะพยายามปรับปรุงตัวค่ะเพราะอยากทำงานนานๆ..