อ.หว้า แนะนำให้รับสมัครลูกสาว

ก็ดีครับ แต่มันไม่เหมือนกับกับที่เขาเดินมาเอง มาตามพรมลิขิต มาตามลายแทงชีวิต เหมือนมีอะไรดลใจให้มา

ถ้ารับสมัคร เราก็จะได้ลูกอีกแบบหนึ่ง ลูกที่เราไม่รู้ว่าเขาอยากจะมาเป็นลูกบ้านนี้จริงหรือเปล่า รึ มาเพราะความต้องการ ความจำเป็อย่างอื่น ก็จะเป็นผู้ร่วมงานไป ความรู้สึกมันต่างกันนะหว้า

มีเรื่องจริงอยู่เรื่องหนึ่ง ที่ยังเป็นแผลใจมาเท่าทุกวันนี้..ประมาณ 9.00 น. มีเด็กผู้หญิงอายุประมาณ 10-11 ขวบ แต่งตัวปอนๆมาเดินวนเวียนอยู่หน้าบ้าน ตอนแรกก็ไม่คิดอะไร นึกว่าเป็นลูกชาวบ้านมากับพ่อแม่ จนกระทั่งบ่ายโมงผมออกจากห้องมาก็เห็นหนูคนนี้ยืนก้มหน้าอยู่ที่เดิม ก็เอ๊ะใจ! เดินไปถาม ..แกร้องไห้โฮ สะอึกสะอื้นบอกว่ามาขออยู่ด้วย ถามได้ความว่าแม่จะรับไปอยู่ด้วยที่กรุงเทพ อยู่กับครอบครัวพ่อใหม่ รับจ้างเป็นกรรมกรอยู่ในสลัม

หนูคนนี้เธอคงเป็นเด็กดีพอสมควร เธอบอกว่าหนูยังเรียนไม่จบ ไม่อยากออกจากโรงเรียน และไม่อยากทิ้งยายไป ..พอหนูไม่ไปแม่ก็ตี..

เพิ่งสังเกตุเห็นรอยแส้..

"ถามว่าทำไมหนูถึงมาที่นี่" 

" เธอบอกว่าจะไม่รู้จะไปที่ไหน"

"หนูเคยมาที่นี่ไหม"

"ไม่เคยมา แต่เด็กในหมู่บ้านเล่าให้ฟังว่ามีคนมาดูงานเยอะ"

" พ่อใหญ่ให้ดูอยู่ด้วยเถอะ กลับไปหนูถูกตีตายแน่"

๑%๔฿๕๙๗๕๓๑+?๑%%ฎณํญ๊๘ณฯ๕ฑ)๐