เรียนอาจารย์ประพนธ์

อ่านแล้วชอบใจทุกความเห็นเลยครับ

สิ่งหนึ่งที่เห็นว่าในประเทศไทยอ่อนมากๆ คือ "การฟังความเห็น" เทียบกับการทำการตลาดก็คือ "การสอบถามความต้องการของลูกค้า"

อันดับที่สองคือ "การมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้เสีย"

อันดับสามคือ "การไม่ยอมรับความคิดเห็นของคนอื่น" (เช่นถ้าเอาครูมากลุ่มหนึ่งมาจัดกระบวนการได้ผลสรุป ได้ข้อปฏิบัติ วิธีแก้ไขอย่างหนึ่ง  จะปรากฏว่ามีครูอีกกลุ่มที่ไม่ยอม  ไม่ถูกใจ โวยวายว่าไม่ได้ไม่ดีอยู่ดี)

สามเรื่องนี้เหมือนงูกินหาง ทำอย่างหนึ่งก็ไม่ถูกใจอย่างหนึ่ง

โดยส่วนตัวคิดว่าอย่างน้อยควรสนับสนุน "Best Practice" เอาโรงเรียน และครูที่ทำได้ดี มาเชิดชู มาสอนคนอื่น (ครูและโรงเรียนอื่น) หรือช่วยขยายผล (เหมือนการเพาะเชื้อ)

การประเมินครูดี โดยการให้ลูกศิษย์ที่จบการศึกษาไปแล้วเป็นคนบอก ว่าครูท่านไหนสอนดี มีคุณธรรม (การหาครูดีด้วยการถามจากลูกศิษย์)

อย่างน้อยถ้าไม่ไปมุ่งที่เพิ่มงานให้คุณครู  ไม่ต้องทำเอกสาร ทำงานส่งเพิ่ม  แต่ให้มาเข้าอบรมเชิงปฏิับัติการ ทำ KM  สร้างกลุ่มครูดี  สร้างเครือข่ายครูมีศีลธรรม  ออกแรง ออกเงินจัดงานอบรม  จัดเวทีเชิดชูคุณค่า นำเสนองานการเรียนการสอนที่ดีให้ครูดีๆ ได้ออกมาอยู่แถวหน้า (ถ้าท่านมาร่วมกลุ่มกันแล้วนึกคึกอยากจะทำ   องค์กรรัฐช่วยสนับสนุน  ครูหลายท่านก็อาจมองว่าเป็นกำลังใจ)  อันนี้เป็นอีกมุมที่รู้สึกแตกต่าง  ซึ่งอาจจะเป็นได้ถ้าสามารถออกแบบกระบวนการได้ดี

อาจไม่ตรงความเป็นจริงนัก  แต่ก็เป็นความเห็นหนึ่งครับ ^_^