ครูอ้อยเล็ก..กอดเด็กชายม.1คนนึงที่มุมตึกตอนเดินแถวผ่านทุกเช้า..เพราะเป็นเด็กนักกีฬามาจากอุดรธานี..ห่างไกลพ่อแม่แกเป็นคนมาบอกว่าครูๆกอดผมหน่อยผมคิดถึงแม่..โหอึ้งเลยแล้วแกพูดน่ะจะร้องไห้ด้วย...เราก็เลยยังไงดี..พอดีครูรุ่นพี่ที่เขาสอนเด็กอนุบาลอยู่..เขาบอกว่ากอดแบบนี้ๆคือโค้งตัวลงไปกอดเด็กแล้วเอาหัวเด็กพาดไหล่เราแล้วตบหลังเขาเบาๆโดยไม่ต้องโดนส่วนอื่นของร่างกาย..ไม่น่าเชื่อร่างกายเขาโตไวมากตอนนี้ต้องแหงนคอมองแล้วแต่เขาก็รู้ว่าเขาโต..เขาก็จะบอกว่าแม่ครูๆตอนนี้กอดแม่ไม่ได้แล้ว..แต่หนูจะทำดีตอบแทนคุณแม่ครูนะครับ..นี่คือเด็กผู้ชายส่วนเด็กผู้หญิงไม่ต้องห่วง..เห็นหน้าก็โผลกอดครูทุกวันที่มีโอกาส..เขาเหมือนมีความสุขมีพลังในการเรียนอย่างว่าแหล่ะค่ะ..