สวัสดีค่ะคุณหนานเกียรติ

ท่านอ.หมอประเวศ เป็นคนที่ทำให้คนไม่มีรากตัดสินใจและเห็นคุณค่าของคำว่า "ภูมิปัญญาไทย" ค่ะ...

ในสกศ.มักจะต้องประสานงานติดต่อกับอาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิ ระดับดร. ศาสตราจารย์ ล้วนแต่มีความรู้สูง (ทางการศึกษา) พอมาเจอกลุ่มครูภูมิปัญญาไทย ตัวอย่างเช่น พะตีจอนิ โอ่โดเชา ซึ่งสวมหมวกผ้า ไม่ใส่รองเท้า เสื้อผ้าฝ้าย เข้ามาประชุม คนทั้งสกศ.ก็พากันตื่นตาตื่นใจ...แรก ๆ ด้วยความเบาปัญญาของตัวเอง ก็รู้สึกอาย ๆ ครูที่เราเชิญมาประชุมไม่เหมือนครูของสำนักอื่น ๆ ที่สวมใส่เสื้อผ้าตามสากล บ้างใส่สูท สวมผ้าไหม แต่ครูของเรา มาด้วยชุดปอน ๆ ไม่สวมรองเท้า แถมบางคนมีข้าวของพะรุงพะรัง ... ผลหมากรากไม้...เป็นน้ำใจมาฝากจากบ้านป่า...

อาจารย์หมอประเวศ เปิดประชุมและกล่าวสรุปประชุมในวันนั้นว่า....ครูภูมิปัญญาไทย เป็น "พลัง" ของแผ่นดิน มีจิตใจสูงส่ง ฝ่าฟันอุปสรรคในชีวิตอย่างโชกโชน จนประสบความสำเร็จ แล้วยังมี "ใจสูง" นำสิ่งที่ตัวเองเคยผ่านพ้นด้วยเลือดเนื้อมาบอกกล่าว สอนต่อให้เกิดประโยชน์แก่คนทั่วไป โดยไม่เคยคิดถึงคำว่า "ลิขสิทธิ์" ด้วยซ้ำไป.....

คำพูดของท่านในการประชุมครั้งแรกของคนไม่มีรากในฐานะนักวิชาการที่ทำหน้าที่ประสานงานโครงการคืนภูมิปัญญาไทยสู่ระบบการศึกษา...เปลี่ยนความคิดและการทำงานของคนไม่มีรากนับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาค่ะ

ขอบคุณคุณหนานเกียรติที่ทำให้คนไม่มีรากได้ระลึกถึง....ว้นนั้นค่ะ

(^___^)