พระคุณเจ้าคิดอะไรแปลกๆ สดุดใจผมบ่อยๆ ครับ อย่างเช่น "ความโพล่ง" ในคราวนี้ครับ  เป็นภาษาไทยแท้  และความหมายลึก

ความคิดลักษณะนี้ปรกติผู้คิดจะต้อง "ผจญกับปัญหาอะไรสักอย่างหนึ่ง"  อยู่ก่อนหน้านั้น + ครุ่นคิดแก้ปัญหานั้น + ระเวลาหนึ่ง  แล้ว "ทันใด" ก็เกิดได้คำตอบขึ้นมา !   เมื่อถามว่าคิดได้อย่างไร  ก็ตอบไม่ได้ มันเกิดขึ้นมาเอง  คือ ผู้คิดอธิบายที่มาของคำตอบไม่ได้

ถ้าความคิดโพล่งนี้มีความหมายดังกล่าว  ก็จะตรงกับคำว่า "พิปัสญาณ"  "การหยั่งเห็น"  "ความคิดแวบ"  หรืออะไรทำนองนั้น

แต่ --- เอ-- คนที่ฝึกจำมามากๆ จะคิดทำนองนี้หรือเปล่า --น้อ ?  น่าจะทำการวิจัยจริงๆครับ

ผมก็ตอบสนองความเห็นไปเรื่อยๆครับ