อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง ครับ

เหตุผลเดียวที่ผมตกปากรับคำไปร่วมงานกับวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ คือ อ.สุกรี ครับ

ครูคนนี้กราบได้สนิทใจกว่าไหว้พระบางรูป

ค่ายฯ ในบันทึกที่ผมเขียนถึงนี้ ได้เอาไปแสดงที่กำแพงแสนด้วยนะครับ

เล่นที่หอประชุมใหญ่ แม้ห้องไม่อำนวย แต่ก็สร้างความตื่นตาตื่นใจแก่ผู้ชมได้มาก

อ.ชวลิต นี่ ดูตาไม่กระพริบ หูไม่ละเลยครับ

ผมว่าจะเขียนบันทึกตอนต่อนี้อีกตอน

ตอนที่ตามวงนี้ไปแสดงที่อิตาลี

รออ่านนะครับ

.

ที่อาจารย์เศร้า (แถบแดง) เป็นจริงครับ

นักดนตรีไทยกับฝรั่งฝีมือเท่ากัน เขาจ้างฝรั่งครับ

เมืองไทยจ้างนักดนตรีต่างชาติปีละประมาณ ๔ พันล้านบาท