สวัสดีค่ะพี่คิม
- จริง ๆ แล้วมีลูกวอลเลย์บอลค่ะ
- แต่เป็นลูกวอลเลย์บอลที่ไม่ได้มาตรฐาน นักกีฬาเจ็บมือ
- พอได้ลูกวอลเล่ย์บอลใหม่ เด็กที่เคยเสิร์ฟลูกไม่ข้ามก็ข้ามค่ะ
- ตอนแรกก็คิดเหมือนกันนะคะว่าจะรบกวนพี่น้องผองเพื่อนในบ้าน โกทูโนว์
- แต่ก็คิดว่า เงินเพียงแค่นี้ ทำไมต้องรบกวนกัน
- ก็พอดี ลูกชายทั้งสอง เขาเกิดความสงสารคุณแม่ จึงสำรวจเงินในออมทรัพย์ของตัวเอง
- ก็เห็นว่ามีเป็น หลักหมื่น ขอเจียดเงินมาช่วยคุณแม่ คนละ 1,000 บาท
- จึงได้ชุดกีฬา 10 ชุด และเสื้อของผู้จัดการทีมและโค้ช (ครูอิงและโค้ชอีกคน)
- ครูอิงออกแบบเสื้อเองค่ะ แต่ทางร้านเขาบอกว่าไม่สามารถทำเสื้อที่มีปกได้
- เพราะเวลากระชั้นชิด จึงได้เสื้อคอวีค่ะ
- ข้างหลังเสื้อสกรีน อักษร V. ENGJUN ค่ะ
- งบประมาณอื่น ๆ ก็คงต้องควักกระเป๋าตัวเองค่ะ เพราะศูนย์เครือข่ายมีงบให้ทีมละ 350 บาท ค่าน้ำแข็ง ผ้าเย็น น้ำมันมวย ก็หมดแล้วค่ะ
- จบจากการแข่งขัน ก็ต้องดูแลนักกีฬา ปลอบขวัญกันบ้าง เพราะเขาเหนื่อยและฝึกหนักมาก
- ครูอิงก็ดุ ชนิดว่า ใครทำลูกเสียโดยไม่สมควรเสีย ต้องลงไปวิดพื้นตอนนั้นเลย
- แต่เราก็เข้าใจกันดี นอกสนาม กับ ในสนาม แตกต่างกัน
- เมื่อวานพอครูอิงแจ้งข่าวว่า ครูอิงตัดชุดกีฬาใหม่ให้แล้ว เด็กเขาก็เข้ามากราบครูอิง และมีจิตใจที่อึกเหิมขึ้นมาก
- วันนี้คงซ้อมหนัก ไม่ค่อยได้เข้ามาในบล็อกนะคะ ขอบพระคุณพี่คิมมากค่ะ