อาจารย์หมอครับ

ผมเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งครับ เราถูกหล่อหลอมให้แยกวิทยาศาสตร์ และศิลปศาสตร์ออกจากกันทำให้แนวคิดมักจะสุดโต่ง การพัฒนาที่ผ่านมาจึงเป็นแบบไม้กระดกขึ้นภูเขา คือขึ้นได้ก็จริงแต่ต้องเหวี่ยงซ้ายสุด ขวาสุดไปเรื่อยๆ น่าเหนื่อยนะครับ ผมว่าค่อยๆเข็นครกขึ้นภูเขาอย่างมีสติ เหนื่อยนักก็เอาลิ่มปักไว้แล้วพักดีกว่าเป็นใหนๆ

นักปราชญ์ผู้รอบรู้ในสรรพสิ่งเลยดูน้อยๆลงเลยครับ ผมเริ่มคิดถึงคนแบบ อริสโตเติล ดาวินชี่ เสด็จเตี่ยกรมหลวงชุมพร มากขึ้นทุกที

ปรอง