อาจารย์ที่เคารพครับ

ผมมีโอกาสไปเรียนรู้การทำงานของเยาวชนตามพื้นที่ต่าง ๆ หลายแห่ง พบว่ามีการทำงานที่เข้มแข็งจำนวนมาก

พบลักษณะร่วมคล้าย ๆ กัน คือ ทำงานภายใต้สถานการณ์และเงื่อนไขที่ไม่เอื้ออำนวย ทำงานด้วยความยากลำบาก

ผมมานั่งคิดว่า จริง ๆ แล้วควรจะเป็นเช่นนั้นหรือไม่ เพราะบางทีสะดวกง่ายเกินไปอาจจะไม่สร้างความแข็งแกร่ง

แต่ก็อดคิดอีกทีไม่ได้ว่า หากปล่อยให้เยาวชนทำงานอย่างนี้โดยปราศจากแรงหนุน ก็อาจทำให้หน่ออ่อนเหล่านี้ล้มหายตายจากไป

สิ่งที่น่าสนใจก็คือ "การเอื้ออำนวย" นั้น เท่าใดจึงจะพอดีและเพียงพอ

ที่จะทำให้เขาเติบใหญ่ แข็งแกร่ง ขณะเดียวกันก็ไม่เป็นการไปสกัดกั้นศักยภาพในการเติบโตของเขา

ขอบพระคุณครับ