อาจารย์ส่วนผมก็แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อน มีอยู่ 1 ประเด็นปัญหาซึ่งผมคิดไม่ตก เพราะไม่รู้จะหารากฐานความคิดที่ดีจากไหนคือ

ประเด็นเรื่องการศึกษาของ "ลูกแรงงานข้ามชาติ (พม่า)" คือ เราจะให้การศึกษาเพื่อให้เขาเป็นคนไทย หรือเป็นคนพม่า หรือทำให้สมดุล

1.การศึกษาในโรงเรียนไทย มิได้มีการสอนภาษาพม่า ทำให้เมื่อพวกเขาเติบโตขึ้นไม่สามารถอ่าน-เขียน ภาษาพม่า ได้อย่างที่ควรจะเป็นเมื่อต้องไปอยู่พม่า ซ้ำเด็กบางคนเริ่มพูดภาษาพม่าไม่ได้แล้ว

2.การศึกษาในศูนย์การเรียนรู้ เนื่องจากเป็นที่ถูกจับตามองเสมอ ๆ เนื่องจากสอนภาษาพม่าซึ่งผู้จับตามองไม่เข้าใจว่าสอนอะไร จะพยายามที่จะปิดอยู่เสมอ ซึ่งหากปิดแล้วเด็กก็จะไม่ได้เรียนรู้ภาษาพม่า ก็ต้องไปอยู่ในโรงเรียนไทย การเรียนภาษาพม่าก็แทบจะเป็นไปไม่ได้

3.หากไม่ให้ไปโรงเรียนไทย และหากพวกเขาไม่สามารถกลับประเทศพม่าได้ ก็จะกลายเป็นพลเมืองที่ไม่มีความรู้ ด้อยการศึกษาในแผ่นดินไทย ไทยก็ต้องแบกภาระ

4.หากจะกลับไป แต่เป็นพลเมืองที่โตในประเทศไทย ไม่มีความรู้ ทักษะอะไรเลย กลายเป็นพลเมืองแรงงาน ประเทศพม่าจะยอมรับไหม

ครั้นพยายามทำให้สมดุลโดยจะเปิดสอนภาษาพม่าให้แก่เด็กพม่าในวันเสาร์-อาทิตย์ คนไทยที่ไหนจะสอนได้ ก็ต้องใช้คนพม่า พอจะใช้คนพม่าก็ติดเงือนไขการจ้างงานอีกเช่นมิอาจจ้างแรงงานต่างด้าวชาวพม่าซึ่งได้รับอนุญาตทำงานประเภทคนใช้ และกรรมกร มาเป็นครู

ครั้นให้พวกเขาถือ Passport เข้าเมืองอย่างถูกต้องตามกฎหมายเพื่อขออนุญาตทำงานที่ใช้ทักษะการสอน ก็ถูกแตะเบรค ถ่วงเวลาอีกว่าทำไมไม่จ้างคนไทย ทำไมจ้างแต่คนพม่า

เรื่องราววนไปก็วนมา เช่นนี้แหละครับ อาจารย์