ผมส่งลิงค์บันทึกนี้ไปให้พี่ๆ น้องๆ ได้อ่านกันถึงบทบาทของนักวิชาการกับการแก้ไขปัญหาสังคม
มีน้องที่น่ารักอีเมลตอบกลับมาแซวว่า ถึงกับ "น้ำตาคลอ" เลยหรือคะคุณพี่

ครับ น้ำตาคลอ

ผมว่าถ้าใครได้ติดตามบทบาทของท่านอาจารย์ (ในรูปแบบใดๆ ก็ตาม) คงคิดได้ไม่ต่างจากผมนัก คือ รู้สึกได้ถึงการเรียนรู้ และสัมผัสได้กับความเป็นครู

ท่านอาจารย์พันธุ์ทิพย์ แสดงให้ผมได้รับรู้ถึงการทำงานที่เต็มไปด้วยบรรยากาศของการเรียนรู้ การวิจัย และแก้ไขปัญหา ในบันทึกหลายตอนที่ท่านอาจารย์แจ้งว่ามีงานวิจัยบางชิ้นที่ล่าช้าเกินกำหนดเสียมาก เพราะเหตุที่ต้องเข้าไปจัดการและแก้ไขปัญหาเสียด้วย ซึ่งแน่นอนว่าในระหว่างนั้นก็ได้เกิดการเรียนรู้ที่แตกแขนงคำตอบของานวิจัยที่กว้างขวางออกไปอีก

ท่านอาจารย์พันธุ์ทิพย์ แสดงให้เราสัมผัสกับความเป็นครู ที่ไม่เม้มวิชา ประสบการณ์ และองค์ความรู้ ถ่ายทอดความรู้และเรื่องราวในหลากหลายระดับความเข้มข้นของเนื้อหา

ถ้าเราเห็นจิตวิญญาณที่ถ่ายทอดลงในเว็บไซต์ http://www.meechaithailand.com ของท่านอาจารย์มีชัย อย่างไร
ก็อาจสัมผัสได้ในความรู้สึกเดียวกันในเว็บไซต์ http://www.archanwell.org  ของท่านอาจารย์พันธุ์ทิพย์

น้ำตาคลอเพราะเหตุว่า คนระดับปรมาจารย์เช่นท่านอาจารย์ ได้รับแรงกระแทกขนาดนี้ ในเรื่องเช่นนี้ กระทั่งเกิดความรู้สึกเหนื่อยและเสียกำลังใจ

ผมว่าควรที่ใครๆ ในระดับปฏิบัติการที่ทำงานเกี่ยวเนื่องกับผู้ยากไร้ ชายขอบ อาจต้องพิจารณาเรียนรู้ และเป็นแรงบันดารใจในการดำเนินชีวิตทั้งราชการและองค์กรเอกชนครับ